Helping brands talk the talk                

Waarom 53% van de lezers zich geen verhaal herinnert

Posted by André Bisschop on 8-okt-2017 18:01:58

53% van de mensen herinnert zich niets van een verhaal. D’r blijft niets plakken. He-le-maal niets.

hammerheads-bimini.jpg
 
Neurowetenschapper Carmen Simon deed onderzoek naar de impact van storytelling en kwam de resultaten tijdens Inbound 2017 in Boston onthullen. Ze had 600 mensen bereid gevonden om twaalf verhalen te lezen. Naderhand zouden die vragen krijgen om te zien wat ze zich ervan herinnerden.

Deelname aan het onderzoek was geheel vrijblijvend. Toch kon 53% van de lezers geen vraag beantwoorden of samenvatting maken. Ik weet het ergens wel, maar schrik toch van zulke boodschappen. Als contentgast maak je geen content voor de kat z'n viool. Je wilt impact maken, zoals hamerhaaien in de Atlantische Oceaan.

Toegegeven, het is Amerikaans onderzoek. De lezers waren Amerikaans. De teksten waren Amerikaans, de schrijvers Amerikaans, maar op de een of andere manier geloof ik niet dat het resultaat een typisch Amerikaans verschijnsel is.

Er is natuurlijk hoop. Want 100% - 53% onwetenden = 47% mensen met een goed geheugen. 

37% herinnerde zich 1 à 2 verhalen.

5% 3 à 4 verhalen

5% 5 verhalen of meer, met een maximum van zes.

Net toen ik weer kon lachen, besefte ik dat die 100% niet iedereen betreft. In dit onderzoek vormen de 600 mensen die mee wilden werken aan een test de 100%. De meeste mensen zouden niet eens meedoen aan zo'n onderzoek. Die beginnen sowieso niet aan een verhaal, film of podcast. Die 47% is in werkelijkheid dus een f@*# klein percentage.

Voer voor psychologen en data-analisten, dunkt me. En voor contentmarketeers die hun best doen om met verhalen de aandacht voor hun opdrachtgevers te trekken. Er worden zó ontiegelijk veel verhalen geschreven, ge-filmd, gevlogd, opgenomen, getekend en geconstrueerd. Tientallen miljoenen per dag. De prachtigste producties zweven helaas anoniem aan het publiek voorbij. Ongezien, niet herinnerd. 

Daar kun je aan wennen, of je kunt een poging ondernemen om er iets aan te doen.

Dit artikel telt op dit moment 339 woorden. Dat is een van de redenen waarom mensen zich niets van verhalen herinneren. Ze zijn te kort.

20819733_976640822484749_1056960701792139594_o.jpg

Het lekker puntige tekstje op het best verkopende t-shirt van RUMAG zet contentminnend Nederland lelijk op het verkeerde been.

Hoe minder er is om te herinneren, des te minder mensen zich herinneren.

390 woorden nu. Nog 210 te gaan. Want volgens neurowetenschapper Simon moet een verhaal minstens 600 woorden tellen, wil de lezer zich over een week nog iets heugen.

Om die kans te verhogen moeten woorden tot de verbeelding spreken.

Schrijver Ernest Hemingway kon daar wat van.

Het huis was gebouwd op het hoogste gedeelte van de smalle landtong tussen de haven en de open zee. Het had drie orkanen doorstaan en het was zo solide gebouwd als een schip. Het werd overschaduwd door hoge kokospalmen, die bogen in de passaatwind, en aan de kant van de oceaan kon je de deur uitlopen, de helling afdalen en over het witte zand de Golfstroom instappen. Als je uit de ramen keek, leek het water van de Stroom, als er geen wind was, gewoonlijk donkerblauw. Maar als je erin liep, was het water lichtgroen boven het meelwitte zand en je kon de schaduw van een grote vis al een hele tijd zien voor hij dicht bij het strand kon komen.

Je ziet het voor je zonder je ogen te sluiten.

Maar beklijft het ook?

Als je op Bimini geweest bent, zit je waarschijnlijk meteen in het verhaal. Maar als je de Bahama’s niet kent en je vindt Hemingway een sukkel, dan beklijft het al weer minder. Dan zal d’r niet veel blijven plakken, omdat je het tafereel niet herkent of het verhaal niet appelleert aan een herinnering.

De moord op een pachtboer die ik zelf nooit gezien heb, zou mij waarschijnlijk nooit vijftig jaar lang zijn bijgebleven, als (a) de moordenaar niet de vader was geweest van iemand die ik kende en (b) ik later niet iets gedaan had waarvoor ik me achteraf gezien schaamde.

Deze passage komt uit het boek ‘Tot ziens, tot morgen’ van William Maxwell en onthult waarom mensen zich verhalen herinneren. Het is precies wat Carmen Simon zei: wil een verhaal blijven plakken, dan moeten mensen:

 A.   de situatie, het tafereel herkennen

 B.   zichzelf in de situatie kunnen (ver)plaatsen

 C.  er hun eigen emoties en ervaringen op los kunnen laten

Angst is zo'n emotie. Daarom doen haaien het zo goed in verhalen. 

Maar ach, wat zou het. Simons waardevolle tips zijn waarschijnlijk parels voor de zwijnen. Want wie leest er nou nog vrijwillig 762 woorden tegenwoordig?

 

Topics: content marketing